نه اصلا. تمام یک سالی که آزمون دادم روندش رو به رشد بود، رتبه های کشوریم زیر صد بود. تمام آزمونا ریاضیمو صد زدم، درصدام همیشه بالای هشتاد نود بود و تخمین همه این بود که در بدترین حالت ممکن یه رتبه ی زیر صد میارم. تمام یک سال هم فقط به پزشکی و فقط به تهران فکر کردم. واقعا اصفهان چیزی نبود که توی رویا

آرشیو اون موقعمو که یا پاک کردم یا بلاگفا به فنا داد.دلی تغییراتو کاملا میشه حس کرد.نوشته های اون موقعت یادمه:))تو هم واقعا بزرگتر شدی.سیر جالبیه کلا.

راستی من همون توتو ام فقط اسم و آدرسم عوض شده:))

من معمولا خیلی سینما میرم ولی این یکی به جرئت بدترین و خسته کننده ترین فیلمی بود که امسال دیدم.

برادرم خسرو رو من امسال بیشتر از بقیه دوست داشتم.

من همیشه کانال ماری جوانا رو میخونم. این که گفته بود آیندتون رو تصور کنید هم بنظرم ایده ی خیلی جذابی بود. ولی صادقانش اینه که یه سری نکاتی هست که خیلی توجهمو جلب کرد. جالبه واسم که چقدر همه رویاهای رنگارنگی دارن و خب از نظر من اکثرشون خیلی فانتزی و دور از واقعیتن.. نمیدونم این حجم از واقع بینی من خو

نی نی همچنان پسره! ظاهرا اشتباه از تشخیص سونوگرافی پزشک زنان بوده وگرنه سونوگرافی قبلی تشخیصش درست بوده کاملا.

بیاین تو تخصص بقیه دخالت نکنیم :|

+ بهش میگم وقتی انقدر اصرار داری که پزشکت آقا باشه و حس میکنی آقایون پزشک بهترین، چند سال دیگه هم روی من حسابی باز نکن :-( ولی در کل نی نی رو قراره همون پزشکی به دنیا بیاره که باباشو به دنیا آورده! انصافا جذابه بعد از سی و چند سال، بچه ی بچه ای رو که خودت به دنیا آوردی به دنیا بیاری!